Son Eklenenler
Arşiv

BİZİ AFFET!

18 Tem BİZİ AFFET!

Ben ölürsem ne olur?

Nasıl ölür insan?
Ecel kiminle gelir, nasıl bulur, nasıl alır canı?
Acıklı bir turk filmi gibi son yazıp kararır mı ekran.
Ben bir hastanede gördüm dunyayı ilk. Bir hastenede mı kapanır yoksa gözlerim.
Yoksa patlayan bir bomba mı alıp götürür ruhumu uzaklara.
Nasıl, yani tamam da nasıl ölürüm, kim bilir?
Soğuk, hala soğuk maalesef. Korkuyorum ölümün ban soğuk gelen o bilinmedik yüzünden.
Beni harekete geçirmeyen imanım, sırattan geçirir mi?
Sevdiğime kavuşmak mı ölüm, bunca günahla, bunca nankörlükle, sevdiğime karşı.
Ben mahcubum, ben pişmanım, ben suçluyum…
Ben hakkını veremedigim kulluğun, layıkıyla yapamadığım insanlığın, borcunu veremedigim bir bedenin altında ezilirken, huzura varınca ne derim?
Ne bir mazeretim var, ne şefaatçim, ne de bir marifetim.
“keske toprak olsaydım” diyen çok şükür ki tek ben değilim.
Sermayesini tüketmiş bir müflisim, fakat onu diyen sıddıktı.
İmansız gitmekten korkan niceleri vardı ki ama onlar aşıktı.
Kervanı bir köleye teslim etmiş, herşeyin sahibi, hiç bir şeye muhtaç olmayan bir sultan, emaneti kaybetmiş, kendi nefsine zulmetmiş bir köleyi isterse affeder. Yaptıkları ve yapmadıkları yüzünden mahvolmuş bir zavallıya şefkatli bir hükümdar ancak merhamet eder. Allahım, senin aciz kulun o köleden bin beter. Sen de her Sultan’dan daha büyüksün. Bu kulun sen tutmazsan düşmeye mahkum. Sen korumazsan her zaman mağdur. Sen merhamet etmezsen çok acı çekmeye mahkumdur.
Ya Rab, gözlerimi kapına diktim, ellerim sana açtım. Kalbimi evirip çeviren sensin. Sahibim, efendim sensin. Korktuğum sensin, sevdiğim yine sen. Sevgi yakınlıktır, korku uzaklık. Sen sevgi gibi bana şah damarımdan daha yakınken, ben korku gibi seni anlamaktan uzağım.  Allahım bu korku ile bizi sana yaklaştır. Bu sevgi ile sevmediklerinden bizi uzaklaştır.
Ne olur ya Rabbi, istikamet, istikamet, istikamet…
Ne olur ey Rabbim bizi affet, bizi affet.
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.