Son Eklenenler
Arşiv

ANNEMİN AYAKKABILARI

18 Tem ANNEMİN AYAKKABILARI

Kaç yaşında olduğumu yada kaçıncı sınıfa gittiğimi tam hatırlamıyorum. Ama ortaokul dönemiydi. Belki 6 yada 7. sınıf. Artık boyum bazı yaşlı kişilerin boyunu aşmaya başlamıştı. Boy uzamıştı ama akıl küçüktü hala. Canımdan ziyade çok sevdiğim annemi de geçmiştim boyda. Ama ayakkabı numaramız aynı olduğu günlerdi. Bütün ayakkabılarım ile top oynadığım için 6 ayda bir ayakkabı eskirdi. Ben lisede Çorum’da okurken öğrendim spor için ayrı ayakkabı giyilirmiş.
Annemin siyah ortopedik bir ayakkabısı vardı. Dışarı acele ile çıktığım bir gün onları ayağıma taktım. Aman Allah’ım, ne kadar da rahattı. Sonra bir kaç defa daha giydim denedim. Aslında buna benzer bir ayakkabıyı yeni gelen bankacının oğlunda da görmüştüm. Sadece ayakkabının üstündeki püskülleri biraz süslü duruyordu. Çok göze batan bir şey sayılmazdı. Ama yürümek çok rahattı. Hoşuma gitti ve annemden izin isteyerek giyip okula gittim. Kimse farketmedi. Ayrıca çok güzel orta yapılıyordu o ayakkabılar ile. Top da oynadım yani. Bir iki gün sonra annem izin vermedi zaten. Eskittin yeter dedi aldı. Herkesin bir tane güzel ayakkabısı olurdu. Gerisi siyah Ankara lastiği yada naylon ayakkabılar. Zaten herkes kendi imkanları ölçüsünde satın aldığı farklı farklı elbise ve ayakkabıları giyerdi. İlkokullar için mavi önlük standarttı ama ortaokul kısmı rengarenk olurdu. Siyah önlük benden bir sene önce kalkmıştı. Ve mavi en sevdiğim renkti.
Nerden çıktı şimdi bütün bunlar. Çünkü ben yine annemi özledim. Bugün annemin ayakkabılarını giydim yine kısa bir dışarı çıkmak için. Taa o çocukluk günlerime gittim. Kalbimin bamteline dokundu yine hatıralar. Meğer ne saf ne temiz günlermiş o günler. Anladım ki ben de yaşlandım.
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.